Door: TvK

Elke zaterdag je kicksen mogen aantrekken. Met de gedachte dat je jezelf gaat laten zien. De wil om je te laten zien. Laten zien dat je functioneel bent in een team. Van waarde zijn, week in week uit. De magie van dat vak, omringd door witte kalklijnen. Het fluitsignaal klinkt en… We gaan er voor.  Wanneer je dat vak inloopt ben je voor even een ander mens, thans dat voelt zo. De drukke werkweek van je afsmijten en gaan met die banaan. Met maar een gedachte, we willen winnen. Door de wil om jezelf te laten zien, te laten zien dat je van waarde bent.

Als sporter wil je niet of nimmer door grond zakken. Dat jij nu net die ene bent die, ondanks de goede wil, een fout maakt die van doorslaggevend kan zijn voor het vervolg van een wedstrijd. Toch gebeurd het, hoe dat kan? We zijn amateurs, in onze gedachten misschien wel een Ziyech of een Malen, in onze daden zijn we onszelf, een amateur.

Het enige juiste antwoord op de amateur daden is het zijn van een team. “Een goed stel”. Er in blijven geloven dat het vanzelf goed gaat. Dat je blijft genieten, omdat je een onderdeel bent van het team.

“Het Tweede” heeft gisteren met 4-3 verloren tegen de Spartanen uit Enschede. Er werd gecreëerd, goed gevoetbald en mag ik zeggen: geheerst. En toch kon “Het Tweede” deze wedstrijd niet winnen.  Als ik zeg dat onze keeper zo goed als zeker een keer een beste duik heeft moeten maken dan zult u het niet geloven dat hij vier keer kon vissen. Toch gebeurde het. Waarom? Omdat het individu een aantal keer wel door de grond kon zakken. Lange bal, duel, bal schiet door, terugspelen op de keeper, ai net te kort en een doelpunt. Dat dit bij drie van de vier doelpunten aan de orde was, zult u zeggen dat kan toch niet? Dat mag toch niet. Nee, daar zijn we het over eens.

Wat er kan gebeuren is dat je met elkaar de koppies laat zakken. Want het is immers de derde wedstrijd op rij dat “Het Tweede” op achterstand kwam en bleef. Met uitzondering van het eerste kwart liet “Het Tweede” zien dat het teambelang boven het individu, die door de grond kon zakken, stond en staat.

Zelfreflectie? Ja natuurlijk realiseert het team dat het in staat is om deze fouten niet te maken. Het realiseert zich echter ook dat er het gros van de gespeelde wedstrijden heel veel dingen wel goed gaan, dingen die ook nog eens mooi zijn om te zien. Niet die individuele actie( die ook mooi zijn overigens), maar die mooie combinaties.

Dit zal gepaard moeten gaan met het besef dat we in een selectie zitten en dat het niet in zijn geheel vrijheid blijheid is. De wil om te winnen zal er continu moeten zijn.

Uiteindelijk werd het 4-3 voor de gastheren uit Enschede. Gezien de kansen had het niet veel gescheeld of er had een remise op het scorebord gestaan. “Het Tweede” verliest op het scorebord, maar wint in de kleedkamer.